Andere vissen in de vijver
- Gegevens
- Geschreven door: Terry van Erp
- Categorie: Andere vissen in de vijver
- Hits: 29
De Steur
De belangstelling voor de steur als vijvervis is de laatste tijd sterk toegenomen. Begrijpelijk, want het is een imposant dier, representant van een oeroude familie (200 miljoen jaar!) en hij doet, weliswaar niet door zijn uiterlijk maar door zijn gedrag, enigszins aan koi denken. Steuren zijn niet bang, worden gauw tam en laten zich zelfs uit de hand voeren. Wat kan er dan tegen ingebracht worden om ze als (buiten)huisdier op te nemen? Een opsomming van alles wat er aan te pas komt om de steur als vijverbewoner een goed en lang leven (en jezelf als eigenaar veel genoegen) te bezorgen kan op twee manieren worden uitgelegd. Een negatieve en een positieve. Tegenstanders van steuren in de vijver zullen de negatieve kanten benadrukken. Wie 'pro' is, zal bezwaren misschien zoveel mogelijk negeren of zelfs ontkennen. Maar wie gewoon nuchter en verstandig is zal beide kanten van de zaak realistisch tegen elkaar afwegen.
Diamandsteur
Zilversteur
Sterletsteur
Albinosteur
In de eerste plaats moet worden vastgesteld dat lang niet alle steuren - de anti's zeggen: geen van alle - geschikt zijn om hun leven in een vijver door te brengen. Met andere vissen in een vijver bijeen geeft voor wat hun sociale leven betreft geen problemen, maar de steur is niet zo'n snelle vis, slecht wendbaar en slechtziend. Voordat hij er erg in heeft, kunnen zijn medebewoners zijn (speciale) voer al weggehapt hebben. Dat voer moet zinkbaar zijn, zodat de steur het met zijn aan de onderkant van de kop geplaatste bek van de bodem kan opsnuffelen. Voordat de korrels de bodem bereikt hebben, kunnen de snellere jongens het al te pakken hebben en ze kunnen zelfs de steur nog voor zijn als het beneden is aangeland. Dit is een van de oorzaken van de soms optredende ondervoeding. Een steur is wel aan te leren uit de hand gevoerd te worden. Wie daarbij toch weer een bezwaar wil aandragen, zal opmerken dat de vis daarbij geneigd is op het wateroppervlak ondersteboven te gaan zwemmen om op die manier wat drijvend voer te bemachtigen. En dat lukt niet zo best. Bovendien loopt hij dan de kans te veel lucht binnen te krijgen, waardoor een knik in de darmen ontstaat.
Een oplossing kan worden gevonden in gescheiden maaltijden: aan de ene kant van de vijver de steur en aan de andere kant de overige vissen voeren, zodat ieder zijn portie krijgt. Ook zijn er mensen die hun steur hebben aangewend uit het water getild en zo gevoerd te worden.Een methode is ook: een buis (pijp) van kunststof op de bodem van de vijver leggen en daarin het voer deponeren. Maar dat lukt alleen als de diameter van zodanig formaat is dat de steur er wel en de andere vissen er niet doorheen kunnen zwemmen. Aan die voorwaarde zal lang niet altijd kunnen worden voldaan.
Het speciale steurvoedsel vormt het hoofdmenu. Daarnaast lusten de dieren graag regenwormen, meelwormen en (rode) muggenlarven. De manier van voeren in de winter is afhankelijk van de temperatuur. Steuren zijn bij lage temperaturen actiever dan andere vissen. Beneden 5 graden dienen ze niet gevoerd te worden, tussen 5 en 10 graden wekelijks en boven de 10 weer gewoon dagelijks.Geen schubben, maar beenplaten De steurenfamilie behoort tot de primitiefste beenvissen. Het skelet bestaat grotendeels uit kraakbeen en een wervelkolom ontbreekt. De ruggengraat loopt tot in de bovenste staartvinlob door en is langer dan de onderste lob. De vinnen zijn zo goed als onbeweegbaar. Steuren zijn bodemvissen. Met hun uitstulpbare bek aan de onderkant zoeken ze met hun vier gevoelige baarddraden hun voedsel. Op enkele uitzonderingen na leven ze in zee. Ze komen alleen de rivieren op om te paaien. De jongen trekken weer naar zee.De grootste soort, de Beloega (Huso huso) wordt tot 9 meter lang en 1200 kilo zwaar. In het wild zijn er nog maar weinig steuren over, omdat er al heel lang intensief op wordt gejaagd... hun kaviaar is een gewild product. Door overbevissing wordt de steur met uitsterven bedreigd. Om die reden wordt de vis al sinds 1950 in de voormalige Sovjet-Unie commercieel gekweekt. De kostbare kaviaar is ook voor het huidige Rusland een onmisbaar exportproduct.
Tegenwoordig worden in Nederland per jaar tussen de 20.000 en 40.000 jonge steuren opgekweekt voor de handel, de vijverhandel dus. Tegenstanders van het houden van steuren voeren aan dat handelaren geen of te weinig informatie aan hun klanten geven, met name over de speciale omstandigheden waaronder de dieren moeten leven. Het lijkt ons echter onredelijk de hele steurenhandel op één hoop te vegen. De bonafide handelaar zal een klant die naar steur komt informeren heel duidelijk vertellen waaraan deze zelf èn zijn vijver moet voldoen. Dat is in zijn (des handelaars) eigen belang, want als het misloopt, krijgt zijn zaak een slechte naam.Steuren zijn bodemvissen. Met hun uitstulpbare bek aan de onderkant zoeken ze met hun vier gevoelige baarddraden hun voedsel. Geschikt en ongeschikt Een aantal van de diverse soorten is alleen al vanwege de lengte die ze kunnen bereiken per definitie ongeschikt. Een steur moet de ruimte hebben. Een vuistregel is dat hij zonder problemen tienmaal zijn eigen lengte rechtuit moet kunnen zwemmen. Te kleine vijvers vormen dus voor zulke vissen een ontoereikend leefgebied. Dus dan maar zo'n klein steurtje kopen? Een steur die minder dan 20 cm lang is, zal een handelaar met gevoel voor verantwoordelijkheid je niet aansmeren. Die is om te beginnen nog veel te jong om zonder vakkundige opkweek naar de volwassenheid te groeien en ten tweede wordt hij (als dat toch zou lukken) al snel veel te groot voor een bekrompen vijvertje.Aan een vijver van toereikend formaat moeten nog enkele andere eisen worden gesteld.
Steuren zwemmen graag langs de kant. Als daar lange draadalgen, riet, plantenbossen e.d. voorkomen kunnen de dieren er vanwege hun beperkte wendbaarheid in verstrikt raken. Als ze dan niet op tijd gered worden, zullen ze jammerlijk verdrinken. De bodem mag geen scherpe dingen zoals grind bevatten, omdat de gevoelige baarddraden daardoor beschadigd kunnen raken. Zand of modder is dus beter. Het vijverwater dient zuurstofrijk te zijn en liefst permanent flink in beweging. Een krachtig filter is daarom gewenst. Steuren zijn weliswaar weinig gevoelig voor bekende visziekten, maar wel voor vergiften zoals dat van slangenwortel en zeker voor nitriet en ammonia; de geringste hoeveelheid daarvan kan al tot problemen leiden. De temperatuur van het water mag niet hoger zijn dan 24 graden. Bij 21 graden is al een extra zuurstofpompje aan te bevelen. De ideale pH-waarde is 7 tot 7,5.De steurenfamilie omvat twee families: Polyodontidae (lepelsteuren) en Acipenseridae, waarvan 23 soorten plus 7 ondersoorten bestaan. Tot laatstgenoemde familie behoort de als vijvervis populaire sterlet (Acipenser ruthenus), die maximaal 120 cm wordt. De lepelsteur is een heel interessant dier, maar het is beslist geen vijvervis. Van de Acipenser-familie worden in de handel voornamelijk de Guldenstaedti, de Naccari, de Ruthenus (sterlet), de Stellatus en de Transmontanus aangeboden. Laatstgenoemde komt uit Amerika. Hij wordt wel heel erg groot en zal dus ook een bijzonder grote vijver nodig hebben.Wat een steur kost? De prijzen variëren van 25 tot 25.000 gulden. Ook in dit opzicht doet hij dus aan de Japanse sierkarper denken.Alles overwegend moet vastgesteld worden, dat het houden van steuren iets is voor de serieuze vijveraar. Het is een veel aandacht en nogal wat tijd vergende hobby. Maar wie dat kan opbrengen en zich gaandeweg tot 'steurspecialist' ontwikkelt, zal er vele jaren lang grote voldoening aan beleven.